Het paard

Als je al een paard hebt, hebben we goed nieuws. Je paard is geschikt voor deze sport! Logge trekpaarden, pittige pony´s, hippige dressuurkanjers, racemonsters, stoomwalsen… ieder type paard is met enige training in staat om 90 meter rechtdoor door een baan te galopperen. Het paard zien wij niet als een middel om de wereldtop te bereiken. Deze sport is een middel om een betere band te krijgen met je paard! Die betere band krijg je namelijk door samen leuke dingen te doen. Dat gezegd hebbende zijn er wel bepaalde dingen waar we op letten als we in het buitenland op wedstrijd zijn en een paard moeten kiezen…

Op deze pagina:

Snelheid

De horsebackarcherywereld is erg vriendelijk en op wedstrijden voelt het mee alsof je op een enorme familiebijeenkomst bent. Maar dat betekent nog niet dat iedereen het overal over eens is. Als het gaat over snelheid is deze familie verdeeld in twee kampen: een kamp vindt dat paarden snel door de track moeten gaan en dat dit met bonuspunten moet worden beloond en een kamp heeft de voorkeur voor langzamere paarden.

Vooral in het midden-oosten, waar ze vooral gloeiendhete arabieren voor de sport inzetten, zien ze de paarden het liefst met een kleine 60 kilometer per uur door de baan sjezen. Waarom? Nou, hun argument is dat ze net als hun voorouders voor de strijd trainen en als je in de strijd langzaam gaat, ga je dood. Dus moet je snel… Het filmpje hiernaast/hieronder geeft een idee van de snelheid die deze ruiters halen.

En ondertussen wordt er om de zoveel tijd ook een discussie aangezwengeld over de regels. Want het is niet eerlijk dat de Hongaren zulke hoge scores halen op hun langzame paarden. Door die langzamere paarden hebben ze meer tijd om te schieten en knallen ze 11 pijlen in het doel, terwijl de snelheidsduivels er net 3 weg kunnen schieten waarvan er dan maar 1 raak is…  Kunnen ze niet meer bonuspunten voor snelheid geven om dat te compenseren?

Tja, wij horen zelf dus duidelijk bij het langzame kamp: veiliger, minder uitputtend en eerlijker voor het paard en het schieten van de ruiter wordt dan beloond in plaats van de snelheid van het paard. Ook voorkomt het dat de wedstrijden een soort paardenrennen worden waarbij de ruiter ook nog ergens een pijltje schiet. Wij vinden dat snelheid eerder afgestraft dan beloond moet worden (net zoals in de endurance en eventing) maar wereldwijd is hier helaas geen meerderheid voor te vinden.

Maar we hadden het over waar we naar kijken bij een paard. Wat snelheid betreft willen we dus een niet te snel, maar zeker ook niet te langzaam paard. Het liefst een paard dat er zo’n 16 seconden over doet om de 90 meter af te leggen voor de Hongaarse baan en dat je met wat extra aandrijven terug kunt brengen naar 12 of 13 seconden voor de Koreaanse track.

Vlakke gangen

Je kunt je vast voorstellen dat het moeilijk is om je bovenlichaam stil te houden op een paard dat enorm hoog opgooit en een superbeweeglijke rug heeft. Bij het testen van de paarden kijken we dan ook goed hoe het paard voelt. Een grote beweging hoeft niet per se erg te zijn. Als de beweging groot is maar vloeiend, kan het zelfs beter zijn dan een wat kleinere maar meer schokkerige beweging.

Africhting

Met africhting bedoelen we niet dat een paard de piaffe moet kunnen. Het gaat ons er natuurlijk om dat het paard het boogschieten gewend is. Geloof het of niet, maar we hebben op een wedstrijd meegemaakt dat een paard kreupel was en dat ze wijfelend een ander paard aanboden.

“Is deze al bekend met het boogschieten?”

“Eh… ja hoor, er is eh… dacht ik al mee geoefend…”

Voor de zekerheid toch maar eerst een pijl vanaf de grond naast het paard geschoten, waarop het dier er in rengalop vandoor probeerde te gaan.

Meer over het wennen van een paard aan het boogschieten lees je in de link.

Maar africhting is ook: houdt het paard dezelfde richting aan als je de teugels loslaat? Versnelt of vertraagt hij niet als je daar niet om vraagt? Blijft hij zonder teugelcontact op zijn benen als je je ook nog in het zadel omdraait?

Kortom: kun jij het paard vertrouwen en vertrouwt het paard jou?

De africhting is altijd belangrijk, en op een Poolse track is dit van levensbelang. Een Poolse track is een slingerend pad met daarlangs doelen. Soms is er afzetlint zodat een (goed afgericht) paard vanzelf de goede weg volgt, maar sommige stukken zijn niet afgezet en dan moet je tussen het schieten door zelf sturen. Het is niet handig als je paard meteen 90 graden rechtsaf richting de stallen draait zodra je de teugels loslaat om te schieten!